Kerstavond in Haiti
Door: Rob en Marina
Blijf op de hoogte en volg Ziggy
25 December 2009 | Haïti, Port-au-Prince
Deze 24e december zal een speciale plek in onze herinnering krijgen.
Met ons eigen kerstkindje in een ver vreemd land.
Maar het voelt heel erg goed hier.
We vinden Haiti een land wat ons doet herinneren aan diverse andere landen die we voorheen al met hebben bezocht. Het kleurrijke en vrolijke van Brazilie, het onderkomen en vervallene van Cuba, de vochtige warmte van Indonesie en het pittoreske van de Moesel.
Afgelopen nacht hebben we even de hotelkamer een beetje moeten verbouwen want we hadden er 2 middelgrote bedden op staan waarvan wij in 1 lagen en Ziggy in het andere. Echter dit bed was voor hem toch net iets te groot en te hoog en diverse keren bungelde hij op het randje van de afgrond. Marina is toen bij hem gaan liggen maar ook dit wekrte niet echt. We hebben uiteindelijk de bedden helemaal bij elkaar gezet (wat nog niet zo gemakkelijk met al het meubilair wat er tussen stond) en er 1 groot vliegend tapijt van gemaakt van 3 mtr. Ziggy in het midden, Marina en ik als poortwachters aan de zijkanten. Dit werkte gelukkig.
Vanochtend wederom vroeg uit de veren en om 7.30 zaten we fris en fruitig aan het luxe ontbijt aan het zwembad van het hotel. Ziggy keek zijn ogen uit naar het grote blauwe water oppervlak, en op een afstand was dat voor hem best te doen.
Na het ontbijt hebben we in de hotelkamer wat gespeeld en schoven we zo met z’n 3-en weer aan aan de lunchtafel.
Na de lunch was het tijd voor Ziggy’s middagnap, maar dat zag hij zelf helemaal niet zitten.
Hij was voor de 1e keer heel erg verdrietig, huilde op een hele speciale manier: hij zette steeds in met een huilgeluid en eindigde met een lang gejammer van 1 bepaald woord.
Alsof hij iemand of iets riep maar we konden hem helaas daarin niet verstaan.
Het gejammer werd gelukkig al snel zachter en korter en uiteindelijk viel hij na 10 minuten helemaal bezweet in slaap. Het is goed dat hij ook deze kant van zichzelf laat zien want verdriet mag hij heel zeker hebben. Je kunt je onmogelijk voorstellen wat in zijn kleine krullebolletje allemaal omgaat.
Maar hij werd na 1,5 uur weer wakker met een vrolijk humeur en dat voelt gelukkig weer een stuk beter.
Rob is met hem nog even wat gaan filmen in het hotel en om 18 uur werden we verwacht in de bar/restaurant voor een kerstborrel met champagne!
Het is niet druk in het hotel en Ziggemans is als enig kid de jongste gast.
We zijn samen met enkele andere families uit Canada, Frankrijk, VS aan tafel geschoven op uitnodiging van de eigenaar van het hotel. De dochter van deze man is getrouwd met de zoon van de Nederlandse Consul in Haiti, dus hij was meteen geinteresseerd in het Nederlandse Adoptieverhaal van Ziggy. Op zich erg vreemd dat hij hier zo weinig vanaf wist want dit hotel herbergt altijd heel veel adoptie ouders die in Haiti verblijven.
Gelukkig gedroeg Ziggy zich heel goed aan tafel en werden ook de andere gasten geamuseerd met enkele van zijn muziek kaarten. ;-)
Na 2 uur vonden we het wel welletjes en gingen Jozef en Maria op weg met hun kerstkind naar een kamer die vrij was voor een welverdiende nachtrustzzzzzzzzzzzzz.
Joyeux Noell
En morgen vroeg weer op voor ons en vertrek richting Port au Prince Airport!!! Spannend dagje voor onze kleine kabouter.
XXXX
Met ons eigen kerstkindje in een ver vreemd land.
Maar het voelt heel erg goed hier.
We vinden Haiti een land wat ons doet herinneren aan diverse andere landen die we voorheen al met hebben bezocht. Het kleurrijke en vrolijke van Brazilie, het onderkomen en vervallene van Cuba, de vochtige warmte van Indonesie en het pittoreske van de Moesel.
Afgelopen nacht hebben we even de hotelkamer een beetje moeten verbouwen want we hadden er 2 middelgrote bedden op staan waarvan wij in 1 lagen en Ziggy in het andere. Echter dit bed was voor hem toch net iets te groot en te hoog en diverse keren bungelde hij op het randje van de afgrond. Marina is toen bij hem gaan liggen maar ook dit wekrte niet echt. We hebben uiteindelijk de bedden helemaal bij elkaar gezet (wat nog niet zo gemakkelijk met al het meubilair wat er tussen stond) en er 1 groot vliegend tapijt van gemaakt van 3 mtr. Ziggy in het midden, Marina en ik als poortwachters aan de zijkanten. Dit werkte gelukkig.
Vanochtend wederom vroeg uit de veren en om 7.30 zaten we fris en fruitig aan het luxe ontbijt aan het zwembad van het hotel. Ziggy keek zijn ogen uit naar het grote blauwe water oppervlak, en op een afstand was dat voor hem best te doen.
Na het ontbijt hebben we in de hotelkamer wat gespeeld en schoven we zo met z’n 3-en weer aan aan de lunchtafel.
Na de lunch was het tijd voor Ziggy’s middagnap, maar dat zag hij zelf helemaal niet zitten.
Hij was voor de 1e keer heel erg verdrietig, huilde op een hele speciale manier: hij zette steeds in met een huilgeluid en eindigde met een lang gejammer van 1 bepaald woord.
Alsof hij iemand of iets riep maar we konden hem helaas daarin niet verstaan.
Het gejammer werd gelukkig al snel zachter en korter en uiteindelijk viel hij na 10 minuten helemaal bezweet in slaap. Het is goed dat hij ook deze kant van zichzelf laat zien want verdriet mag hij heel zeker hebben. Je kunt je onmogelijk voorstellen wat in zijn kleine krullebolletje allemaal omgaat.
Maar hij werd na 1,5 uur weer wakker met een vrolijk humeur en dat voelt gelukkig weer een stuk beter.
Rob is met hem nog even wat gaan filmen in het hotel en om 18 uur werden we verwacht in de bar/restaurant voor een kerstborrel met champagne!
Het is niet druk in het hotel en Ziggemans is als enig kid de jongste gast.
We zijn samen met enkele andere families uit Canada, Frankrijk, VS aan tafel geschoven op uitnodiging van de eigenaar van het hotel. De dochter van deze man is getrouwd met de zoon van de Nederlandse Consul in Haiti, dus hij was meteen geinteresseerd in het Nederlandse Adoptieverhaal van Ziggy. Op zich erg vreemd dat hij hier zo weinig vanaf wist want dit hotel herbergt altijd heel veel adoptie ouders die in Haiti verblijven.
Gelukkig gedroeg Ziggy zich heel goed aan tafel en werden ook de andere gasten geamuseerd met enkele van zijn muziek kaarten. ;-)
Na 2 uur vonden we het wel welletjes en gingen Jozef en Maria op weg met hun kerstkind naar een kamer die vrij was voor een welverdiende nachtrustzzzzzzzzzzzzz.
Joyeux Noell
En morgen vroeg weer op voor ons en vertrek richting Port au Prince Airport!!! Spannend dagje voor onze kleine kabouter.
XXXX
-
25 December 2009 - 13:30
Marcel, Tiny, Jopie:
Tja, wat gaat er allemaal om in zijn kleine krullebolletje?
De liefde en warmte die jullie hem geven zal voor Ziggy zeker een super gevoel zijn!
Goede reis, tot morgen.
Liefs van de loo -
25 December 2009 - 13:59
Jan Vivianne En Kyra:
Jozef en Maria zien er geweldig uit zo samen met hun zoon.
Het lijkt me een geweldige ervaring Kerst in Haiti, voor jullie ook zo te lezen.
Geniet nog even van de warmte en elkaar en dan hop in dat vliegtuig richting Dusseldorf.
Groetjes Jan Vivianne en Kyra -
25 December 2009 - 16:36
MC2 & G.G.:
Hee hallo,
mooi plaatje jullie drietjes daar bij de kerstboom! Tja het huilen is een manier om toch een stuk verwerking wat er ongetwijfeld moet gebeuren... we weten allemaal dat het goed is dat hij huilt maar het doet zo'n pijn in jullie hartjes om hem verdrietig te zien... We weten hoe het voelt. Maar hij is weer helemaal relaxed op de foto's te zien. Geniet nog even van een goede nachtrust want morgen de grote reis... We tellen de uren af!
En dan.... Ziggy X-mas!!!
Het mooiste kerstkado ja zelfs voor ons!
Morgen lekker uitpakken, aanpakken en doorpakken ;-)
Mireille en de mannen! -
25 December 2009 - 17:07
Ruben's Posse:
Ho ho ho, hieje een bericht oet Aelse. Meurege seen veer os weer! -
25 December 2009 - 18:14
Jeanne,Ron & Dilini:
Een geweldige happy family foto. we zijn blij als jullie morgen weer veilig geland zijn in Düsseldorf.
Liefs de Siesterwietjes -
25 December 2009 - 21:33
Roger En Monique:
Goh, wat een waanzinnige Kerst. Deze zullen jullie alle drie wel nooit meer vergeten.
De traantjes van Ziggy zorgen bij jullie natuurlijk ook voor een brok in de keel. Toch is het ook fijn dat hij deze emotie niet onderdrukt.
Een warme kerstknuffel vanuit Zöstere en we kunnen niet wachten jullie morgen live te zien.
Ikea en woonboulevard kan ons morgen gestolen worden.
Wir sind dabei.
Gr,
Roger en Moni -
26 December 2009 - 14:14
Helga:
Nou ik weet niet precies wanneer jullie vertrekken en landen, maar veel sterkte met het afscheid nemen ( voor nu) van het geboorteland van Ziggy maar daarnaast een hartelijk welkom in Nederland . En ja hoor laat hem maar huilen en alle andere emoties, alleen maar positief.
Groetjes helga -
27 December 2009 - 16:03
Els Lamb Rooskens:
Hebben jullie verslag gelezen. Fantastich, Wensen jullie gezinnetje heel veel geluk en voorspoed. Het jaar kan niet beter beginnen! -
27 December 2009 - 19:05
DE DRIEJ VD KLOES:
HALLO PAPA, MAMA EN ZIGGY
een goede vlucht gehad?
en zo te zien een geweldige aankomst weer mét alle bekenden...
foto's nét bekeken.
leuk de foto bij de kerstboom in hotel villa créole, daar stonden wij ook 8 dagen geleden, maar ook weer fijn om in de kamer bij onze boom te staan en te genieten van een jongetje dat steeds maar vrolijk is en lekker speelt!
Op naar oud en nieuw, laat de champagne maar knallen want dat is het zeker waard!
Santé. Henry, Christel en Walson. -
27 December 2009 - 20:41
Marianne (Bertho):
WELKOM THUIS!!!!!! -
28 December 2009 - 15:35
Tante Riet :
marina en rob heb net de foto,sbekeken en vindt ze erg mooi ik had al eerder gerageerd maar toch iets fout gedaan nu probeer ik het opnieuw.ik wens julie met ziggy een goede afsluiting van 2009en een goede start in het nieuwe jaar tot ziens
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
