Weekend
Door: Rob
Blijf op de hoogte en volg Ziggy
29 Januari 2008 | Indonesië, Banda Atjeh
Hallo allemaal,ook zo aan het genieten van het lekkere weekend?
Als ik dit aan het schrijven ben zitten we naar voetbal te kijken PSV-Exelcior, bord bami op schoot en voeten op tafel.
Vele van jullie zal dit ritueel wel bekend voorkomen.
Momenteel is het zondag avond half tien en een groot deel van de dag is het regenachtig weer geweest hier.
Dat wil zeggen dat de regen net zo nat is als in Nederland, maar dan 25 graden warmer, dus er wordt minder gemopper.
Zaterdagmorgen zijn we naar het eiland Sabang geweest, even ten noorden van Bandah Aceh.
We zijn met z'n vieren er na toe gereden, dat wil zeggen, Qrien en ik, en twee jongens die bij DHV werken Mark en Goping.
We hadden met onze taxichauffeur afgesproken 8 uur omdat we de andere ook nog op moesten halen in een ander guesthouse
en de boot naar Sabang ging om half 10 dus we hadden een deadline te halen.
Maar ja, dit is Indonesie, dus 8 uur is zeer flexibel hier.
Jan Kraaij van ons guesthouse hier heeft er een leuk woord voor "het rubber uurtje" dwz op een vije dag heb je wat speling in de afspraken die je maakt.
Maar, twintig minuten later komt ons afspraak wonderbaarlijk toch nog aan te gekakken. Dus wij als de wiedeweerga ervandoor.
Gelukkig toch nog ruim op tijd voor de boot naar Sabang.
Je hebt 2 soorten boten er na toe, een langzame, die er toch een paar uurtjes over doet, en een snelle boot die er drie kwartier over vaart. Onze keus is gevallen op nummer 2.
Voor 70000 rupia's (5 euro) mochten we instappen.
De tocht op de boot is zeer relaxt, je zit in een soort vliegtuigstoel en kunt lekker naar buiten kijken.
In Sabang aangekomen staan de taxi's al aan je trekken om te zorgen dat jij hun klant wordt.
We kiezen voor een donkerblauwe, omdat dat goed bij onze kaki kleurige broek staat.(het oog wilt ook wat) ??
De tocht op het eiland Sabang richting Iboh is een hobbelende ervaring.
Het eerste stuk vanaf de boot is nog wel redelijk, daarna is het naadje pet.
De firma Heymans kon er makkelijk een paar jaar een asfaltcentrale laten neer zetten met constante bezetting.
Over 20 kilometer deden we 1 uur, dus.
Onderweg een waanzinnig uitzicht over zee.
Zelfs apen lopen hier los over de weg.
Het bijzondere leuke plaatje Iboh is weldra bereikt en het 'chillen' is begonnen.
Wat opvalt is dat er ontzettend veel backpackers zijn die Sabang even aandoen om even te relaxen, weetje wel, even de boel de boel laten,effe chillen,ach,je hebt er vast wel eens over gelezen in een glossie magazine.
Wij beginnen even met een 'tas koffie' en een broodje tonijn,ook lekker.
Vervolgens toch maar de stoute zwembroek aangetroken en in het lauwe zeewater gedoken.
Heerlijk, daar wordt je weer mans van!!
In dit stuk van Sabang mag er alcohol gedronken worden,maar dit is alleen 's avonds.
Het eten in het restaurant is ook westers, aangepast aan de vele toeristen die altijd dit stukje eiland aandoen.We hebben met verschillende mensen gesproken die over de hele wereld aan het reizen zijn.
Prachtig om te horen, maar ik denk niet dat dit iets voor mij is om zo lang van huis te zijn en alleen te reizen bv door Iran, Afganistan enz.
Maar ja ieder zijn ding.
Volgende morgen lekker ontbijtje gehad en we besloten een bootje te huren om aan de overkant om een ander eiland te varen.
Waanzinnig mooi. Het water is ontzettend helder en je ziet vissen zwemmen in de meest fantastische kleuren.
Om 2 uur vertrok de taxi weer richting boot, en zit het eerste weekend er weer bijna op.
Onderweg een heleboel regen gehad, het water gutste uit de grauwe hemel, ik moest denken aan Nederland.
Maandagmorgen 28 januari begon voor ons de tweede week.
We reden weer richting hoofdkantoor, en Arfan zat al bij de directeur in z'n kamer om bepaalde afspraken te maken met hem.
We wilden nu wat meer pressie gebruiken om bepaalde dingen uitgevoerd te krijgen.
Allereerst moeten we gravers hebben om diversen leidingen op te graven en te controleren of er daadwerkelijk leidingen lopen.
Dit bleek vorige week nog niet zo duidelijk te zijn, wie, wat, hoe en waar.
We gingen naar een paar afsluiters die vorige week al opgegraven waren en gingen controleren of dat ze allemaal open stonden. Nee dus.
2 stonden er dicht en nadat we ze opengezet hadden bleek toch dat we op diversen plaatsen meer druk hadden. Godzijdank,ik trakteer op koffie.
's Middags hadden we met Jan Kraaij onze 'huisbaas'afgesproken om met hem naar het pompstation te gaan.
Jan is theoretisch wat meer thuis in grote leidingwerken en drukberekeningen.
Dankzij hem hebben we nu wat meer inzicht in het geheel gekregen.
Morgen gaan we weer verder zoeken in het grote spinneweb van Bandah Aceh.
Tot morgen.
Als ik dit aan het schrijven ben zitten we naar voetbal te kijken PSV-Exelcior, bord bami op schoot en voeten op tafel.
Vele van jullie zal dit ritueel wel bekend voorkomen.
Momenteel is het zondag avond half tien en een groot deel van de dag is het regenachtig weer geweest hier.
Dat wil zeggen dat de regen net zo nat is als in Nederland, maar dan 25 graden warmer, dus er wordt minder gemopper.
Zaterdagmorgen zijn we naar het eiland Sabang geweest, even ten noorden van Bandah Aceh.
We zijn met z'n vieren er na toe gereden, dat wil zeggen, Qrien en ik, en twee jongens die bij DHV werken Mark en Goping.
We hadden met onze taxichauffeur afgesproken 8 uur omdat we de andere ook nog op moesten halen in een ander guesthouse
en de boot naar Sabang ging om half 10 dus we hadden een deadline te halen.
Maar ja, dit is Indonesie, dus 8 uur is zeer flexibel hier.
Jan Kraaij van ons guesthouse hier heeft er een leuk woord voor "het rubber uurtje" dwz op een vije dag heb je wat speling in de afspraken die je maakt.
Maar, twintig minuten later komt ons afspraak wonderbaarlijk toch nog aan te gekakken. Dus wij als de wiedeweerga ervandoor.
Gelukkig toch nog ruim op tijd voor de boot naar Sabang.
Je hebt 2 soorten boten er na toe, een langzame, die er toch een paar uurtjes over doet, en een snelle boot die er drie kwartier over vaart. Onze keus is gevallen op nummer 2.
Voor 70000 rupia's (5 euro) mochten we instappen.
De tocht op de boot is zeer relaxt, je zit in een soort vliegtuigstoel en kunt lekker naar buiten kijken.
In Sabang aangekomen staan de taxi's al aan je trekken om te zorgen dat jij hun klant wordt.
We kiezen voor een donkerblauwe, omdat dat goed bij onze kaki kleurige broek staat.(het oog wilt ook wat) ??
De tocht op het eiland Sabang richting Iboh is een hobbelende ervaring.
Het eerste stuk vanaf de boot is nog wel redelijk, daarna is het naadje pet.
De firma Heymans kon er makkelijk een paar jaar een asfaltcentrale laten neer zetten met constante bezetting.
Over 20 kilometer deden we 1 uur, dus.
Onderweg een waanzinnig uitzicht over zee.
Zelfs apen lopen hier los over de weg.
Het bijzondere leuke plaatje Iboh is weldra bereikt en het 'chillen' is begonnen.
Wat opvalt is dat er ontzettend veel backpackers zijn die Sabang even aandoen om even te relaxen, weetje wel, even de boel de boel laten,effe chillen,ach,je hebt er vast wel eens over gelezen in een glossie magazine.
Wij beginnen even met een 'tas koffie' en een broodje tonijn,ook lekker.
Vervolgens toch maar de stoute zwembroek aangetroken en in het lauwe zeewater gedoken.
Heerlijk, daar wordt je weer mans van!!
In dit stuk van Sabang mag er alcohol gedronken worden,maar dit is alleen 's avonds.
Het eten in het restaurant is ook westers, aangepast aan de vele toeristen die altijd dit stukje eiland aandoen.We hebben met verschillende mensen gesproken die over de hele wereld aan het reizen zijn.
Prachtig om te horen, maar ik denk niet dat dit iets voor mij is om zo lang van huis te zijn en alleen te reizen bv door Iran, Afganistan enz.
Maar ja ieder zijn ding.
Volgende morgen lekker ontbijtje gehad en we besloten een bootje te huren om aan de overkant om een ander eiland te varen.
Waanzinnig mooi. Het water is ontzettend helder en je ziet vissen zwemmen in de meest fantastische kleuren.
Om 2 uur vertrok de taxi weer richting boot, en zit het eerste weekend er weer bijna op.
Onderweg een heleboel regen gehad, het water gutste uit de grauwe hemel, ik moest denken aan Nederland.
Maandagmorgen 28 januari begon voor ons de tweede week.
We reden weer richting hoofdkantoor, en Arfan zat al bij de directeur in z'n kamer om bepaalde afspraken te maken met hem.
We wilden nu wat meer pressie gebruiken om bepaalde dingen uitgevoerd te krijgen.
Allereerst moeten we gravers hebben om diversen leidingen op te graven en te controleren of er daadwerkelijk leidingen lopen.
Dit bleek vorige week nog niet zo duidelijk te zijn, wie, wat, hoe en waar.
We gingen naar een paar afsluiters die vorige week al opgegraven waren en gingen controleren of dat ze allemaal open stonden. Nee dus.
2 stonden er dicht en nadat we ze opengezet hadden bleek toch dat we op diversen plaatsen meer druk hadden. Godzijdank,ik trakteer op koffie.
's Middags hadden we met Jan Kraaij onze 'huisbaas'afgesproken om met hem naar het pompstation te gaan.
Jan is theoretisch wat meer thuis in grote leidingwerken en drukberekeningen.
Dankzij hem hebben we nu wat meer inzicht in het geheel gekregen.
Morgen gaan we weer verder zoeken in het grote spinneweb van Bandah Aceh.
Tot morgen.
-
29 Januari 2008 - 08:56
Tiny, MarcelenJopie:
Ha die Rob, geweldig jongen om je zo te voelen genieten van alles inclusief de passie die je voor je werk daar hebt. Die zullen zich daar wel schrikken van die mentaliteit!
Hier is het een complete ziekenboeg!
Tiny koorts en griep, ikke acute bronchitis!
Wat un ozelears, niks bootje varen naar eiland waar je de meest gevarieerde visspescialiteiten in het water ziet zitten! Maar zweten en kreunen!!!
Groetjes, Tiny, Jopie en Marcel. -
29 Januari 2008 - 12:30
Marco, Marjo, Luca, :
Ha die Rob,
Tja, jij maakt nog een iets mee overthere. Als ik ergens voor naar Indonesië zou gaan, zijn het toch zeker de schone frisse en uiterst hygiënische toiletten (oftwel strontgat). Misschien een 'schone' taak voor Marco om daar wat Helder-flesjes te promoten. Maar al met al gaat het je goed horen wij. Super!!
We volgen je op de voet.
Groetjes oeth Helje -
29 Januari 2008 - 16:07
Wim:
Ha die Rob,
Je zou bijna vergeten dat je ook nog moet werken. Geweldig om al die verhalen te lezen. Wel een behoorlijk dubbele wereld.
Tot volgende keer
Wim -
29 Januari 2008 - 18:42
Ome Piet Tante Mien:
hallo rob geweldige ervaring daar op
sumatra pas maar op voor de oerang oetangs.succes en veel plezier.
tot ziens en slamat tidoer
(weet ook niet wat het betekend) ome piet en tante mien -
30 Januari 2008 - 10:49
Stefan Vastenhout:
Hallo Rob,
Ik ben een klein pokke neefje van Qrien,(hij is dus mijn kale pokke oompie).
Ik vind het erg leuk om te lezen wat jij (jullie) mee maken en dat het nogal primitief toegaat.
ik wens jullie een super tijd daar en hoop dat jullie wat beter voor de water voorziening kunnen zorgen dan dat het nu is.
Groeten aan die lelijke oom van me.
groeten
stefan vastenhout
zwanenburg -
05 Februari 2008 - 16:04
Tante Riet :
hallo Rob
even een klein berichtje ,in de vreemde weten ze jou welte vinden.nog gefeliciteert met de kleine ik weet niet of hij op huberts of op bonn lijkt . maar ik wens jou een goede thuiskomst als de tijd er op zit
groetjes tante Riet -
09 Februari 2008 - 13:09
Tante Riet :
hallo Rob nogmaals proberen of het nu lukt heh de foto van julie zoon kunnen bewonderen maar kan helaas niet zien of het een Huberts is of een Bonn een flauw grapje maar ik wens je een goede thuiskomst want daar ligt het werk op jou te wachten
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
